Mijn zoon

Citaat uit mijn boek: “Graag zien!”

04 mei 2001

Een jongetje, het is een jongetje

Zodra ik had plaatsgenomen op de bevallingsstoel, gaf mijn geweldige gynaecologe me heel rustig een aantal instructies over hoe ik moest persen.

Na de tweede persbeurt was het hoofdje al zichtbaar.

‘Wil je eens voelen?’ vroeg de dokter.
Ik was verbaasd dat dat mocht.
De gynaecologe nam mijn hand en liet me heel zachtjes voelen hoe het hoofdje klaar zat. Wauw! Wat een boost gaf me dat.

En hopla, bij de derde persbeurt, precies om 22 minuten over 11, gleed Robin de wereld in.

De hele bevalling was ik in een liefdevolle gloed gewenteld en voelde ik me allesbehalve alleen. Zo gesteund en wat een mooie verwelkoming voor het nieuwe mensje op 4 mei 2001 …

‘Ja’, zuchtte ik diep. ‘Robin! Hij krijgt de naam Robin.’”

 

Vandaag: 04 mei 2017

Puber, hij is een puber. Nog net geen man!

Hij dendert de trap af. Schuift nonchalant een stoel van onder de tafel.
Gaat onhandig zitten en checkt zijn IPhone.

Het duurt even vooraleer ik antwoord krijg op de vraag: ‘Goede morgen, goed geslapen?”

Ik schuif een ontbijtbordje met twee ovenverse croissantjes voor hem op de tafel.
‘Gelukkige 16de verjaardag knappert.’

Hij glimlacht hoorbaar. Neemt een hap van een croissant, ‘dank je wel mama.”
De diepe klank van zijn stem maakt mijn hart warm.

Na een kort maar gezellig ontbijt nog even hup de trap op om de tanden te poetsen, z’n haar goed te leggen. Dan weer rush naar beneden, schoenen aan en net voor de spurt naar de stadsbus, sluit hij zijn armen om me heen, drukt een kus op mijn hoofd, ‘love you.. Tot vanavond!’

De deur klikt in het slot en ik denk terwijl ik de kleine stoppeltjes van zijn wang nog op mijn lippen voel: ‘puber mama, hij is een puber. Nog net geen man…”